W ramach realizowanej w klasie 3c autorskiej innowacji pedagogicznej „Taniec jako droga do integracji i wszechstronnego rozwoju ucznia”, opracowanej i prowadzonej przez wychowawczynię klasy, panią Martynę Wojtaniec, odbyły się w styczniu kolejne niezwykłe zajęcia pt.: „Baśniowa opowieść w ruchu – taniec inspirowany baśnią”.
Podczas lekcji uczniowie przypomnieli sobie, czym jest baśń i jakie są jej charakterystyczne cechy – elementy fantastyczne, wyraźny podział dobra i zła, niezwykli bohaterowie oraz szczęśliwe zakończenie. Tym razem jednak baśnie nie były czytane – zostały opowiedziane ruchem i tańcem.
Dzieci wcielały się w baśniowe postacie: ciche elfy, odważnych rycerzy, dostojne królowe, wróżki czy groźne smoki. Poprzez improwizację ruchową wyrażały emocje towarzyszące bohaterom – radość z odnalezionego skarbu, strach przed smokiem, odwagę czy zdziwienie magiczną przemianą.
W części zespołowej uczniowie tworzyli krótkie sekwencje ruchowo-taneczne inspirowane wylosowanymi hasłami, takimi jak „magiczny las” czy „czarodziejska podróż”. Każda grupa zaprezentowała swoją „baśniową opowieść”, udowadniając, że taniec może być formą narracji i twórczej ekspresji.
Zajęcia zakończyła refleksja metodą „Zaczarowanego woreczka”, podczas której uczniowie wspólnie podsumowali swoje doświadczenia, dzieląc się tym, co najbardziej zapamiętali i czego nauczyli się podczas lekcji.
To była wyjątkowa podróż do świata wyobraźni, która po raz kolejny pokazała, że taniec może być nie tylko formą ruchu, ale także sposobem na naukę czy skutecznym narzędziem rozwijającym kreatywność, współpracę i wrażliwość estetyczną.
Dzieci wcielały się w baśniowe postacie: ciche elfy, odważnych rycerzy, dostojne królowe, wróżki czy groźne smoki. Poprzez improwizację ruchową wyrażały emocje towarzyszące bohaterom – radość z odnalezionego skarbu, strach przed smokiem, odwagę czy zdziwienie magiczną przemianą.
W części zespołowej uczniowie tworzyli krótkie sekwencje ruchowo-taneczne inspirowane wylosowanymi hasłami, takimi jak „magiczny las” czy „czarodziejska podróż”. Każda grupa zaprezentowała swoją „baśniową opowieść”, udowadniając, że taniec może być formą narracji i twórczej ekspresji.
Zajęcia zakończyła refleksja metodą „Zaczarowanego woreczka”, podczas której uczniowie wspólnie podsumowali swoje doświadczenia, dzieląc się tym, co najbardziej zapamiętali i czego nauczyli się podczas lekcji.
To była wyjątkowa podróż do świata wyobraźni, która po raz kolejny pokazała, że taniec może być nie tylko formą ruchu, ale także sposobem na naukę czy skutecznym narzędziem rozwijającym kreatywność, współpracę i wrażliwość estetyczną.
